برای اولین باربود که نفهمیدم این جمعه لعنتی که عصر هاش بد جوری دلگیره چه جوری گذشت. امروز رو به خوب و خوشی گذرونده بودم. تا کلید به در انداختم صدای همیشگی تلفن اومد، اون ور خط خبر خوشی نداشت شوکه شدم. نمی دونستم باید چی بگم دو ساعت قبلش داشتیم با حمید ، محمد و حمید مهر آذر در مورد این مردم و این جامعه صحبت می کردیم و حمید از دردهای نهفته اش که دارد خفه اش می کند، می گفت و از خاتمی که خوب بود و هر چه نداشت فضارا فراهم کرد فضایی در آن می شد نشست و گفت و گو کرد. آزادی بیان حداقلی بود هر چند که باز هم دشواری بود.می گفت: مردم کوتاهی کردن. تقصیر ما بود که اندازه خاتمی رو ندونستیم تا به اندازه اش ازش توقع داشته باشیم. و من از موزی بودن خاتمی می گفتم و از اینکه بد ترین اتفاقات ایران در زمان خاتمی بود؛ کوی دانشگاه، قتل های زنجیره ای وبستن فله ای مطبوعات و....

http://www.schrr.net/spip.php?article510

چند وقتی هست که حال و حوصله کافی برای انجام کار های روزمره که شامل پختن و شستن و از اینجور کارهایی که همیشه بخش عظم وقت ما زنان  رو می گیرن ندارم راستش اینها که خوبه چند هفته ای هم هست که نه به دفتر نشریه می رم و نه مطالعه جدی داشتم تازه وقتی مشغول کار خونه می شم همش در حال غر زدنم ولی اندکی نمی گذرد که حمید خان همه جا رو می ریزه بهم و وقتی اعتراض می کنم می گه تو که کار بیرون نمی کنی پس کار خونت رو به خوبی انجام بده اینها وظیفه تو نمی دونم باید چی بگم ولی از زن بودن و زنانه زندگی کردنم داره حالم بهم می خوره اینم از مردان روشنفکر همه اینها برای بی حوصله گی کم بود که دیشب دوستی را دیدم که حرف از جدایی می زدمردی که به خاطر بدست آوردن دختر مورد علاقه اش دست به هر کاری زد اما الان بعد از 12 سال زندگی مشترک و بچه احساس می کنه که اشتباه کرده و اصلا نباید با کسی که دوست داشته ازدواج می کرده علت اختلافشان می پرسم می گوید 3 سالی است که یک زن صیغه ای گرفته و همسر عزیز از این ماجرا بو برده و خواهان طلاق شده بهش می گم این بود اون عشق و علاقه ای که می گفتی چرا خیانت کردی می گه به صیغه که خیانت نمی گن تازه خلاف شرع که نکردم قانون هم پشت منه . موقعیت شغلی من طوری که شب ها ساعت 3 می یام خونه و دوست دارم که زنم بیدار باشه و غذای منو گرم و اماده برام مهیا کنه اما من هر وقت می رم خونه اون خوابه تازه به چراغ روشن کردن من هم اعتراض می کنه همکارهای من می گن ما اگه ساعت  هم بریم خونه زنمون بیدار نشسته و منتظر ماست چرا زن  من نباید بیدار بمونه تا من بیام نمی دونم باید به این مرد چی گفت تازه آقا می گه چون زنم یک هفته ای هست که قهر رفته خونه مادرش منم می رم یه درخواست عدم تمکین می دم و پدرش رو در می یارم کلی باهاش سر و کله زدم تا بخوام این کار رو نکنه و اگه می خوان جدا بشن خیلی دوستانه این کار رو بکنن نمیدونم این کار رو می کنه یانه ولی از این همه لطفی که قانون  از ما زن ها کرده بسیار سپاسگذارم . ای کاش هرگز در ایران بدنیا نمی اومدم که شاهد چنین روایتهای تلختی که همه حکایت از خشونت علیه زنان داره بودم .