دنیا ی ما عیونه

هر کی می خواد بدونه :

دنیای ما خار داره

بیابوناش مار داره هر کی باهاش

 کار داره دلش خبر دار داره!

دنیای ما بزرگه

پر از شغال وگرگه!

دنیای ما-هی هی هی!

دنیای ما همینه

بخوای نخواهی اینه!

خب پریای قصه!

مرغای پر شیکسته!

آب تون نبود٬ دون تون نبود٬ چایی و قلیونتون نبود٬

کی بهتون که بیاین دنیای ما٬دنیای واویلای ما

قلعه ی قصه تو نو ول بکنین٬ کارتونو مشکل بکنین؟(شعر از احمد شاملو)

آشفته و بهم ریخته ام. دلم تنگ شده برای آدمهایی که همه چیزشان را دادند تا نسل من و نسلهای بعد از من شاید روی آزادی ببینند. اما چه سود که هنوز هم شازده کوچولو ها در درون ما عربده می کشند ،حکم میرانند  و ما نیز از سر تسلیم همان را می کنیم که آن می خواهد. دموکراسی آدم های دموکرات می خواهد آدم هایی که (ما) شده باشند ما یی که دغدغه اش دموکراسی به معنای دموکراسی باشد نه دموکراسی برای من که برای همه. راستش گاهی وقتها از اینکه واژه ها ارزشان را از دست می دهند اوقم می گیرد کاش یکی که می خواستم زنده بود و برایم میگفت: از این مردم پست این طایفه زنده کش مرده پرست. نمی دانم گناه نسل من چیست که هنوز بچه مان می انگارند بزرگتر های منفعت طلب خود پرست. وای کسی نفس نمی کشد همه ساکتند و هر از گاهی فقط وای بر آمده از مصیبت. در خبر ها آمده بود که لیست اصلاح طلبان برای انتخابات شورا ها منتشر شده است اما آنچه که من شنیدم جز افسوس هیچ نداشت. می گفتند امشب عربده کش ها به جای دموکرات ها نشسته بودند و از دغدغه های اصلاح طلبی می گفتند و هزینه  هایی که داده اند، کاش بودند آنان که جانشان را داده بودن. راستی اگر پرستو فروهر بود امشب چه می گفت او که پدر و مادرش را برای اصلاحات داد یا فرزندان پوینده و مختاری. من دلم گرفته است مثل تمام آدم هایی که امشب دیده ام می خواهم ببارم مثل اشک هایی که در چشمان بچه ها جمع شده بود. امشب شب خوبی نبود. خوش به حال آنان که نبودند و ندیدند و نشنیدند. خوش به حال آنان که دموکرات بودند و ماندند و مردند. خدایا از شر این آدم ها به تو پناه می برم به تو که با تمام قدرت لایزالت باز اختیار همگان را به خودشان دادی و گفتی خداوند سر نوشت هیچ قومی را تغییر نمی دهد مگر اینکه آنان خود بخواهند خدایا سر نوشت ما را تغییر بده

گاه با خودم می گویم نصیب من از این همه هیا هو چیست.دیشب که همنسلانم را می دیدم که تحریم انتخابات را بدون آن که برنامه ای برایش داشته باشند برگزیدعه بودند ناخودآگاه یاد ۲۷خرداد لعنتی افتادم.روزی که تحریم احمدی نژاد را به بار آورد.اماراستش هرچه فکر کردم جوابی برای کسی که دایی پدر ومادرش در این نظام طعم اعدام وزندان را چشیده بودند چیزی نداشتم.من فکر می کنم جنبش اصلاح طلبی ایران نیازمند رای دادن است. حتی به حد اقل ها.مدت ها است با آدم هایی که به معین رای ندادند بحث می کنم چیزی ندارند جز این که فرصت تاریخی را به باد دادند.ما باید بزرگ شویم این را حمید می گوید.اومعتقد است ما بچه ننر هایی هستیم که از دموکراسی فقط اسمش را یاد گرفته ایم وبرایش هیچ کاری نمی کنیم.راست می گوید.من هروقت که به هزینه دادن ها فکر میکنم این که این روزها همه مدعی هزینه دادن شده ام یاد گذشتگانی می افتم که جان ومال وناموس خود را برای آزادی دادند.چه کسی است که زندانیان سیاسی قبل وحتی بعد از انقلاب را به خاطر نیاورد.یا گورستان خاوران از ذهن چه کسی پاک می شود.آدم هایی که به نام پاک سازی دانشگاه از ادامه تحصیل وکار منع شدند.آدم هایی که شبانه رفتند وهیچ گاه باز نگشتند.ما کودکیم .کودکانی خردسال که برای دموکرات شدن به زمان نیاز داریم. باید بزرگ شویم.راه بیفتیم که ماندن ما را می پوساند.امشب باید کاری کنم/کبریتی به انبان فقر خواهم زد....